DUBLIN BLITZ – zbombardowanie przez Luftwaffe NORTH STRAND w Dublinie – 31 maja 1941 r.

Autor: Karol Pietrzak (Carolus27) / 2013-03-22

Spacerując po Dublinie natknąłem się na niezwykły pomnik, właściwie obelisk, upamiętniający ofiary nalotu z 31 maja 1941 r. W zasadzie nic niezwykłego, Warszawa podczas II Wojny Światowej była bombardowana niezliczoną ilość razy i to nie tylko przez Luftwaffe. Ale Republika Irlandii była neutralna w czasie II Wojny Światowej. Więc skąd te bombardowanie i ofiary w ludziach.Zgłębiając temat dowiedziałem się, że istnieje kilka teorii dotyczących bombardowania Dublina podczas II Wojny Światowej, a sama Irlandia (Republik a Irlandii – bez Ulsteru – który tak wówczas jak i teraz stanowi część Zjednoczonego Królestwa - państwa strony konfliktu zbrojnego jakim była II W. Ś.) była kilkakrotnie bombardowana przez Luftwaffe.Terminem BELFAST BLITZ określa się serię nalotów niemieckiej Luftwaffe na Belfast w kwietniu i maju 1941 r. Pierwszy nalot miał miejsce 7 kwietnia 1941 r.kiedy to zniszczono ponad 4 hektary zakładów lotniczych Short. Najgorszy nalot miał miejsce we wtorek po Wielkanocy - 15 kwietnia 1941 – rozpoczął się około 22.40 czasu lokalnego - kiedy to zginęło około 900 osób a prawie 1500 zostało rannych w wyniku nalotu 200 niemieckich bombowców, kolejne naloty nie były już takie niszczycielskie – po części w wyniku poczynionych już przygotowań obronnych, i tak np. niemiecki nalot z 4 maja 1941 r. spowodował mniejsze straty bo ok. 150 osób zabitych. Sam Belfast był łakomym kąskiem dla niemieckich bombowców, gdyż było to miasto o dużym potencjale przemysłowym. Znajdowała się tam zatrudniająca 35 tysięcy ludzi stocznia Harland&Wolff – w której zwodowano wiele okrętów Jego Królewskiej Mości (w latach 1936-1952 panował był Jerzy VI), w tym lotniskowce i krążowniki. W Belfaście znajdowały się zakłady lotnicze Short (Produkujące łodzie latające Short Sunderland, bombowce Short Stirling). W Belfaście produkowano broń, amunicję, części do samolotów i samochodów. Część wojennej produkcji z Belfastu transportowano do Anglii na neutralnych statkach irlandzkich. Jednak pomimo tak dużego znaczenia dla produkcji wojennej pierwszy nalot na Belfast był zaskoczeniem. Obrona przeciwlotnicza była zdezorganizowana, brakowało reflektorów przeciwlotniczych a obronę p-lot zapewniały tylko 22 działa p-lot. Jeszcze zanim ugaszono pożary wywołane nalotem, we wczesnych godzinach 16 kwietnia władze w Belfaście skierowały na ręce premiera Republiki Irlandii – Eamoina de Valera (póżniejszego Prezydenta) prośbę o udzielenie pomocy humanitarnej. Po nalocie 120 tysięcy mieszkańców Belfastu wyjechało, z tego oficjalnie do Republiki Irlandii przybyło 10 tysięcy osób. Dublin stał się schronieniem dla setek jeżeli nie tysięcy pobratymców z północy. Szczególnie dużą grupę stanowiły dzieci i kobiety w ciąży. To wtedy Premier Eamon de Valera powiedział o mieszkańcach Ulsteru - 'to są nasi ludzie'. The Irish Times w wydaniu z 17 kwietnia 1941 r. pisał: „Ludzkość nie zna granic, nie ma różnic politycznych, nie ma różnic religijnych. Wczoraj ludzie z Irlandii byli zjednoczeni w cieniu narodowej tragedii (...) Ludzie z Południa pracowali z ludźmi z Północy aby nieść ulgę w powszechnym cierpieniu.” Dublin Fire Brigade – Straż Pożarna z Dublina niezwłocznie udała się na pomoc do Belfastu, również ludność cywilna pomagała jak tylko mogła- przyjmując uchodźców lub ofiarowując datki pieniężne czy materialne. Dzięki pomocy Irlandczyków z Republiki Irlandii udało się znacznie ograniczyć skutki tragicznego nalotu. Pomoc z Południa była udzielana jeszcze wielokrotnie podczas wojny. Mogła to być jedna z przyczyn zbombardowania Dublina 31 maja 1941 r..Ale pierwsze bomby niemieckie spadły na Republikę wcześniej. Przyjmuje się, ze było to 26 sierpnia 1940 r. kiedy to na miejscowości Campile w hrabstwie Wexford zrzucono pięć niemieckich bomb, w wyniku czego zginęły trzy osoby i zniszczono Spółdzielnię Mleczarską. Straciły wtedy życie trzy młode kobiety: Mary Ellen Kent – lat 35, jej siostra Catherine Kent – lat 25 i Kathleen Hurley – lat 25. Za ten nalot w 1943 roku niemiecka III Rzesza wypłaciła odszkodowanie w wysokości 9000 funtów.Ogólnie w latach 1940-1941 irlandzka przestrzeń powietrzna była wielokrotnie naruszana przez obie strony konfliktu, co było przedmiotem oficjalnych protestów.20 grudnia 1940 w piątek, około 19:30 dwie bomby spadły w pobliżu Dun Laoghaire raniąc trzy osoby. Trzecia bomba spadła około godziny dwudziestej w hrabstwie Monaghan, lekko raniąc jedną osobę. Nocą z 1 na 2 stycznia 1941; niemieckie bomby spadły w hrabstwach: Meath, Carlow, Kildare, Wicklow, Wexford oraz w Dublinie. W Dublinie bomby spadły wczesnym rankiem 2 stycznia 1941 r. w dzielnicy Terenure w południowym Dublinie raniąc jedną osobę. Niestety tej nocy zginęły w Knockroe w hrabstwie Carlow dwie siostry Mary Ellen Shannon (lat 40) i Bridgid Shannon (38) oraz ich bratanica Kathleen Shannon – lat 16.3 stycznia następne bomby spadły na południowy Dublin – w okolicy Terrace Donore w South Circular Road. Choć oba naloty nie spowodowały ofiar śmiertelnych to jednak wiele osób było ranionych. Zniszczeniu w nalocie z 3 stycznia uległy trzy domy a około pięćdziesięciu domów zostało uszkodzonych. Uszkodzony został kościół prezbiteriański, szkoła a także synagoga żydowska w Donore zostały również uszkodzone. 20 osób zostało rannych, ale nie było ofiar w ludziach.5 maja 1941 r. prawdopodobnie niemieckie bomby spadły na ziemię irlandzką w hrabstwie Donegal – nie powodując żadnych strat.Do najtragiczniejszego w skutkach nalotu na Dublin miało jednak dojść dopiero 31 maja 1941 r. kiedy to prawdopodobnie cztery niemieckie bomby zabiły 28 osób na dublińskim North Strand.Wtedy to jedna bomba spadła w Ballybough, niszcząc dwa domy w na Summerhill Park, raniąc wiele osób, ale nie zabijając nikogo. Druga bomba spadła w pobliżu Zoo w Phoenix Park, nie powodując ofiar w ludziach, ale np. wybijając szyby w pobliskiej siedzibie Prezydenta Irlandii. Trzecia bomba która spadła na North Road Circular również nie spowodowała strat w ludziach. Niestety czwarta bomba, która spadła na North Strand spowodowała największe zniszczenia, niszcząc i uszkadzając 300 domów, oraz powodując śmierć 28 osób i raniąc 90. W wyniku nalotu około 400 osób straciło dach nad głową. Należy podkreślić, że w latach 50-tych XX wieku ówczesne Niemcy Zachodnie wypłaciły odszkodowania na łączną sumę około 327 tys. funtów.To właśnie pamięci ofiar nalotu z 31 maja 1941 r, poświęcony jest obelisk znajdujący się w Memorial Park na rogu Amiens Street i Shamrock Terrace w północnym Dublinie.Wśród ofiar nalotu z 31 maja 1941 są: Mary Browne l. 75 i jej syn Harry (Henry) Browne, Mary Browne l. 33, Maureen Browne l. 7, Ann – l. 5, Edward l. 3,5, Angela l. 2 rodzeństwo Browne., Richard Fitzpatrick l. 60, Ellen Fitzpatrick l. 55, Margerate Fitzpatrick l. 36, Noel Fitzpatrick l. 32, John Murray l. 54, Marion Holton l. 60, Charles Sweeney l. 61, Mary (Ellen) Boyle, John Foran, Mary Foran, Alice Fitzpatrick l. 32, Michael Fitzpatrick – dwumiesięczne niemowlę, Desmond Fitzpatrick l. 5, Josephine Fagan l. 33, Thomas Carroll l. 60, Patrick Callely, Elizabeth Daly l. 50, Annie Malone l. 79, William McLoughlin l. 2, Patrick McLoughlin, Lily Behan l. 21.Pierwsze pogrzeby ofiar nalotu odbyły się 4 czerwca 1941 r. natomiast publiczny pogrzeb 12 ofiar odbył się z udziałem Eamona DeValera i innych członków rządu irlandzkiegow dniu 5 czerwca 1941 r.31 maja 1991 r odsłonięto pamiątkowy obelisk, z napisami w j. angielskim i gaelickim (irlandzkim).Treść inskrypcji w j. angielskim:IN MEMORY OF ALL WHO LOST THEIR LIVES IN THE BOMBING OF THE NORTH STRAND ON MAY 31ST 1941 THIS MEMORIAL WAS MADE POSSIBLE THROUGH THE GENEROSITY OF THE LOCAL COMMUNITY. UNVEILED ON 31ST MAY 1991 BY THE LORD MAYOR, ALDERMAN MICHAELL DONNELLY.Zdjęcia wykonane przez dublińskiego fotografa H. McCrae w okresie pomiędzy 4 czerwca a 31 października 1941 r. , które przedstawiają zniszczenia dokonane podczas nalotu niemieckiej Luftwaffe na dubliński North Strand znajdują się na stronie: http://www.flickr.com/photos/dublincitypubliclibraries/sets/72157606884699486/Po tragicznym nalocie na Dublin 31 maja, jeszcze kilkakrotnie ziemia irlandzka drżała od niemieckich bomb: 2 czerwca 1941 r, zbombardowano Arklow – na szczęście bez ofiar śmiertelnych. 24 lipca 1941 r. niemieckie bomby spadły na Dundalk – tym razem również bez ofiar śmiertelnych. Wśród przyczyn tragicznego nalotu z 31 maja 1941 r. wymienia się: pomyłkę w nawigacji niemieckich załóg, pomyłkę w nawigacji wywołaną przez zakłócenia brytyjskie wreszcie celowe działanie niemieckie.Co do pierwszej przyczyny – Dublin leży po drugiej stronie Morza Irlandzkiego na wysokości Manchesteru czy Liwerpoolu. Przy słabej widoczności taka pomyłka może być stosunkowo łatwa do wyjaśnienia, choć piloci Luftwaffe powinni się zorientować, że znajdują się nad terytorium neutralnym, gdyż Dublin w przeciwieństwie do Belfastu nie był zaciemniony.Druga teoria głosi że nalot był celowym ostrzeżeniem dla neutralnej Irlandii aby nie udzielała pomocy Zjednoczonemu Królestwu. Lord Hau Hau (Haw Haw) w swoich angielskojęzycznych audycjach ostrzegał, że Amiens Street Railway Station (obecnie Connolly Station) zostanie zbombardowana – gdyż tamtędy przejeżdżali uchodźcy z bombardowanego Belfastu, a bomby spadły w promieniu kilkuset metrów do tego dworca kolejowego. Miałaby to również być „kara” za udzieloną przez dublińczyków pomoc humanitarną dla Belfastu, a w szczególności za udział strażaków dublińskich w ratowaniu bombardowanego Belfastu.Wreszcie nalot na Dublin mógłby być wynikiem zakłóceń radiowych emitowanych przez Brytyjczyków, którzy w ten sposób chcieli zakłócić nawigację niemieckich bombowców. W ten sposób niemieckie bomby przeznaczone dla brytyjskich miast spadłyby na Irlandię.Może planowana wizyta autora, w znajdującym się w podberlińskim Gatow Luftwaffenmuseum rzuci nieco światła na przyczyny bombardowania Dublina w 1941 roku.

Opinie (1)

mauser98k

Bardzo ciekawy artykuł o zupełnie nieznanych mi faktach bombardowania przez Luftwaffe neutralnej Republiki Irlandii. [2013-03-27 00:00]

Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za komentarze Internautów.

Czytaj więcej

Portal Historyczny dobroni.pl - 2019

25 maja 2018 roku wchodzi w ycie Rozporzdzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z 27 kwietnia 2016 roku tzw. RODO. Nowe prawo nakada na nas obowizek uzyskania Twojej zgody na przetwarzanie przez nas danych osobowych w plikach cookies



Owiadczam, i zapoznaem sie z Polityk prywatnoci i zgadzam si na zapisywanie i przechowywanie w mojej przegldarce internetowej tzw. plikw cookies oraz na przetwarzanie zaszyfrowanych w nich danych osobowych pozostawianych w czasie korzystania z innych stron internetowych, serwisw oraz parametrw zapisywanych w plikach cookies w celach marketingowych, w tym na profilowanie i w celach analitycznych przez dobroni.pl, oraz ZAUFANYCH PARTNERW.

Administratorzy danych / Podmioty ktrym powierzenie przetwarzania powierzono

Hoblo Sp z o.o.,Warszawa 02-761, ul. Cypryjska 2G

Cele przetwarzania danych

1.marketing, w tym profilowanie i cele analityczne
2.wiadczenie usug drog elektroniczn
3.dopasowanie treci stron internetowych do preferencji i zainteresowa
4.wykrywanie botw i naduy w usugach
5.pomiary statystyczne i udoskonalenie usug (cele analityczne)


Podstawy prawne przetwarzania danych


1.marketing, w tym profilowanie oraz cele analityczne ? zgoda
2.wiadczenie usug drog elektroniczn - niezbdno danych do wiadczenia usugi
3.pozostae cele - uzasadniony interes administratora danych


Odbiorcy danych

Podmioty przetwarzajce dane na zlecenie administratora danych, w tym podmioty ZAUFANI PARTNERZY, agencje marketingowe oraz podmioty uprawnione do uzyskania danych na podstawie obowizujcego prawa.

Prawa osoby, ktrej dane dotycz

Prawo dania sprostowania, usunicia lub ograniczenia przetwarzania danych; prawo wycofania zgody na przetwarzanie danych osobowych. Inne prawa osoby, ktrej dane dotycz.

Informacje dodatkowe

Wicej o zasadach przetwarzania danych w ?Polityce prywatnoci?

Ustawienia